Coprophagia / Koprofaji : Dışkı yeme

Hiç hoş bir konu değil ancak karşılaştığım köpek dostlarından gelen sorular, telefon ve e-posta yolu ile yöneltilen yakınmalar bu konuya değinmemi gerektiriyordu.

Koprofaji dışkı yeme anlamında kullanılan teknik bir terimdir. Bir köpek sahibinin görmek istemediği en uygunsuz durumdur. Sadece köpeklerde görülmez, otobur canlılar
olarak tanımlanan tavşan, rat, fare, kobayda olduğu gibi domuz, at ve insanda da koprofaji bildirilmiştir. Hayvanların birçok faktör nedeniyle gösterdikleri kötü davranışlardan birisidir.

Nedenleri araştırılmışsa da tam olarak şundandır diyemiyoruz. Köpeklerde bu kötü alışkanlığa sahip olmanın olası nedenleri:

I. Besin yetersizliği,
II. Can sıkıntısı,
III. Dar bir alana hapsedilme,
IV. Besinlerdeki lif miktarının azlığı,
V. Stres,
VI. Takıntı
II,
III, V.ve VI. nedenler birbirlerinin içinde olsalar da tıpkı korku ile fobinin birbirinden ince farklarla ayrıldığı gibi ayrılırlar. Bir kez bu kötü alışkanlık baş gösterdi mi vazgeçirmek zordur. Bu faktörlerin bir kaçı bir araya geldi mi olgu daha da şiddetlenir. En iyisi siz ondan iğrenmeden o dışkı yemekten iğrensin...


    Dışkı yeme ile ilgili kesin bilgiler çok az olduğundan doğru bir tedavinin yapılması konusunda öneride bulunmak zordur. İlk önce “tam ve dengeli” bir mama ile serbest beslemeyi öneriyoruz. Normalde biz ay yaşına ve beden ağırlığına göre kontrollü ve kısıtlı beslemeyi öneririz ancak bu durum düzelinceye kadar kısıtlamaları kaldırın.

Biraz daha açayım, ben bir köpek dostu ile konuşurken; köpeğinin yaşını, ırkını ve şu anki ağırlığını sorarım aldığım cevaplara göre verilmesi gereken günlük mama miktarını, öğün sayısını söylerim. En sonunda da, 15 dakika içinde mama kabındaki mamayı bitirdi, bitirmedi mama tabağını kaldırın derim. Ama dışkı yeme problemi olan köpeklerde tersine günlük mama miktarını 100 –150 gram geçtiğim gibi her zaman önünde mama bulunsun derim.

Önerdiğim bir başka yöntemde köpeklerin kemirmesine yönelik muhtelif malzemeler var, örnek olarak; kurutulmuş dana kulağı, penisi, füme kemik, kurutulmuş işkembe, pres kemikler vb. bu tür malzemeleri yalnız kaldığı zaman oyalanması için verin derim. Önerdiğim başka bir yöntemde; dışkıyı görür görmez temizlemeyin tersine bırakın ortada kalsın, üstüne bir enjektörle sulandırılmış acı biber, acı sos püskürtün bir ya da birkaç defa ağzı yansın, vazgeçsin. Bazı köpekler acıya çok dayanıklıdır hatta hoşlarına bile gider, buna karşıda çözüm var;

Tuzlu su evet tuzlu su, bir bardak suya 1-2 tatlı kaşığı tuz atın bu karışımı dışkının üzerine püskürtün ve bu olayı 3-4 defa tekrarlayın ki şartlı refleks gelişsin ( -tuzlu dışkıyı yiyince midem bulanıyor, kusmak istiyorum, en iyisi ben bunu yemeyeyim). Bu da kâr etmedi ne zaman parka çıksak gidiyor başka köpeklerin dışkılarını yiyor diyorsanız, ağızlık takın (müzilyer / mazıl) 1 ay böyle çıkınca, gördüğü, kokladığı dışkıya uzanamayınca bu alışkanlığından vazgeçecektir.
Köpeklerdeki dışkı yemenin arkasında besin kökenli nedenlerin bulunup bulunmadığı henüz açıklığa kavuşmamıştır.

Sırtlanların, yabani köpeklerin dışkılarını herhangi bir neden olmaksızın yedikleri görülmüştür. Köpek bağırsaklarında bakterilerin oluşturduğu mayalanmanın yetersiz oluşu köpeklerin dışkı yeme yoluyla besin maddeleri gereksinimlerini karşıladığı tezini ortadan kaldırmaktadır. Köpeklerin yalnızca kendi dışkılarını değil tavşan ve insan dışkılarını da yedikleri
bilinmektedir. Böylelikle dışarıdan alınması zorunlu besin bileşenlerinin bakteriyel mayalanma sonucu bağırsaklarda sentezlenme / üretilme yoluyla sağlandığı bunun için köpekgillerin dışkı yediğine yönelik düşünce geçerliliğini kaybetmektedir.

Diğer bir düşünce de ise; dışkı yemenin özellikle besin bileşenlerinden olan protein ve nişastanın sindirilmelerine yönelik eritici enzimlerini saklama
eğilimlerinden kaynaklandığı yönündedir (köpeğin bu enzimleri dışkıyla alıp tekrar kullanabilmesi için). Bunun yanı sıra köpek dışkısındaki sindirim enzimlerinin seviyeleri hakkındaki bilgiler çok az olduğundan dışkı yemenin bu enzimleri saklamadaki yardımı konusu ispatlanamamıştır.

Yavru köpeklerin dışkı yemeye 3 haftalık yaşta başladıkları ve bu davranışı yetişkinlik dönemine kadar sürdüğü bildirilmiştir. Dışkı yemenin dar, kısıtlı alanda yaşamak zorunda bırakılan köpeklerde can sıkıntısı sonucu olarak da gelişebildiği gözlemlenmiştir. Özellikle bir balkona, yada kulübesi ile birlikte 3 - 4 metrekare dar bir yerde yaşamaya mahkum edilen köpeklerde bu kötü alışkanlığa kapılma daha sık karşılaşılan olumsuz bir olgudur. Birde zemin temizliği düzenli ve sık
yapılmıyorsa çok daha çabuk bu olumsuzluk gelişecektir.

Bu Sitedeki meteryal'ler fikir sahibi olmanız açısından koyulmuş olup , uygulamak veya uygulamak sizlerin sorumluluğundadır. "Sitedeki meteryaller kaynak gösterilerek çoğaltılabilir."